sutanee 的个人资料KISSWHENMISS照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
KISSWHENMISSเพื่อนก็เหมือนต้นไม้ เรารู้ว่าสูงแค่ไหน แต่เราไม่มีทางรู้ว่ารากลึกมันหยั่งในใจ เท่าไร watashi wa anata ni aishitairu yo 1月4日 30ข้อในการดูหนังจีน5551.เป็นพระเอกไม่มีงานทำแต่มีเงินใช้ตลอดเรื่อง 2.ไม่ว่าจะตกหน้าผาสูงสักแค่ไหน ถ้าเป็นพระเอกยังไงก็ไม่ตาย 3.หลังตกหน้าผา คุณไม่เจอคนใจบุญ (พวกผู้หญิงช่วยเอาไว้) คุณก็จะเจอสุดยอดพระคำภีร์ 4.ใครก็ตามที่อ้างเป็นฝ่ายธรรมะคนนั้นมักจะเป็นคนเลว 5.คนบ้าๆ โทรมๆ มักจะมีวรยุทธสูงพอๆ กับคนบ้าบอ 6.เวลานางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชาย คนในเรื่องจะดูไม่ออก แม้คนทั้งโลกจะดูออกก็ตาม โดยเฉพาะพระเอกจะโง่กว่าใครเพื่อน 7.เวลาพระเอกได้เปรียบศัตรูมักจะใจดีปล่อยศัตรู ทั้งๆ ที่จะหาโอกาสยากอยู่แล้ว 8.เวลาหนาวหรือไอเย็นเข้าแทรก นางเอกมักจะหาผ้าห่มให้ หรือไม่ก็เอาตัวห่ม 9.เวลาโดนฝ่ามือซัดต้องรักษาด้วยลมปราญ 9.1.ถ้าเป็นผู้ชายกับผู้หญิงจะถอดเสื้อผ้าเดินลมปราญ 9.2.ถ้าเป็นผู้ชายกับผู้ชายไม่ต้องหรอก 10.ตัวละครที่อารมณ์ดีที่สุดคือตัวโกง เพราะจะหัวเราะทั้งเรื่อง โดยเฉพาะก่อนลงมือฆ่า แต่มัวหัวเราะพระเอกจึงฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว 11.ไม่ว่าจะได้รับบาดเจ็บรูปแบบไหน โดนฟันแขนหรือขา เลือดจะออกทางปาก 12.ตัวประกอบจะตายเร็วเสมอ ตัวสำคัญจะใช้เวลาสั่งเสียยาวนานจนเปลี่ยนวีดีโอม้วนใหม่ 13.ก่อนจะเงื่อดาบต้องข่มขวัญกันก่อนเสมอ เช่น ดาบข้าตีด้วยเหล็กเย็น ใช้เวลาเจ็ดปีอาบเลือดมาร้อยกว่าศพ 14.ถ้าฝ่ายอธรรมมีคนมากกว่า เรียกว่า หมาหมู่ ถ้าฝ่ายธรรมะมากกว่า จะเรียกว่าสามัคคีรวมใจปราบมาร 15.นางเอกมักเป็นลูกตัวโกง หรือไม่ก็อยู่พรรคมาร ต้องโดนจิกหัวว่า “นางมาร” 16.นางมารตัวจริงต้องสวย เซ็กซี่... 17.การกินมูมมาม เสียงดัง เลอเทอะ แสดงว่า อาหารอร่อย กรอกเหล้าเข้าปาก ต้องให้หกๆ แสดงว่า ดื่มเก่ง 18.เวลาแอบดูต้องเอานิ้วจิ้มน้ำลายเพื่อจะเจาะประตูเป็นรูก่อนนะ ขอแนะนำชุดดำ โพกหน้าโพกหัวด้วย ถ้าเป็นผู้หญิงจะโดนจับได้ก่อนเสมอ 19.ถ้าจะส่งสารท้าประลองต้องเอาเลือดเขียน (เขียนสวยด้วยนะ) หมึกมีอย่าไปใช้เชียว 20.พิราบสื่อสารมักโดนฝ่ายตรงข้ามจับได้ก่อนประจำ 21.หมอเทวดามักเปิดคลินิกอยู่ในป่าขุนลึกลับ ถ้าไม่เก่งจริงอย่าไปตายอยู่เขาเพราะอันตรายมาก หมอพวกนี่ไม่นิยมคิดตังค์ซะด้วยสิ 22.ถ้าบาดเจ็บในหน้าร้อนต้องระวังให้มาก เพราะสมุนไพรเจ๋งๆมักอยู่บนเขาหิมะ หายากมาก... 23.เมื่อพระเอกบาดเจ็บสาหัสมักจะมีงู นก ลิง มาเป็นอาจารย์สอนวิชาต่างๆ 24.แหล่งสืบหาความลับที่สำคัญที่สุดคือโรงเตี้ยม ด้วยการนั่งฟังโต๊ะข้างๆ คุยกัน 25.พระเอกไม่เปลี่ยนเครื่องแต่งกายเด็ดขาด เว้นแต่จะฝึกวิชาได้สำเร็จ 26.ทุกครั้งที่ต่อสู้กับผู้ร้าย นางเอกจะตะโกนเรียกพระเอกด้วยความเป็นห่วงจนพระเอกพลาดท้าผู้ร้าย 27.พระเอกมักจะดีจนโง่ 28.นางเอกมักชอบพระเอกแต่พระเอกโง่ไม่รู้ 29.พระเอกห้ามรักนางเอกก่อน 30.และเพราะอย่างนี้มันถึงมีความยาว 30 ม้วนไง 7月18日 โน โน โนNo no no.....คำว่า “ไม่” ในทางกลับกัน ญ. :: คุณเคยคิดถึงฉันบ้างไหม? ช. :: ไม่เคย ญ. :: คุณชอบฉันไหม? ช. :: ไม่ ญ. :: คุณอยากได้ฉันไหม? ช. :: ไม่ ญ. :: คุณจะร้องไห้ไหม ถ้าฉันจากไป? ช. :: ไม่ ญ. :: คุณจะอยู่เพื่อฉันไหม? ช. :: ไม่ ญ. :: คุณจะทำอะไรสักให้ฉันได้ไหม? ช. :: ไม่ได้ ญ. :: คุณจะเลือกอะไร ระหว่างชีวิตคุณกับชีวิตฉัน? ช. :: ชีวิตฉัน หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก เธอหันหลังวิ่งหนีจากชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนเธอแต่เขาก็วิ่งตามเธอไป พร้อมทั้งตะโกนว่า... เหตุผลที่ฉันไม่เคยคิดถึงเธอ เพราะว่าเธออยู่ในความคิดฉันเสมอ เหตุผลที่ฉันไม่ชอบเธอ เพราะฉันรักเธอ เหตุผลที่ฉันไม่อยากได้เธอ เพราะฉันต้องการ และจำเป็นต้องมีเธอ เหตูผลที่ฉันไม่ร้องไห้ ถ้าเธอจากไป เพราะฉันคงจะตายทั้งเป็นถ้าไม่มีเธอ เหตุผลที่ฉันไม่อยู่เพื่อเธอ เพราะฉันจะตายเพื่อเธอ เหตุผลที่ฉันทำอะไรให้เธอสักอย่างไม่ได้ เพราะฉันยินดีและเต็มใจทำให้เธอทุกอย่าง และเหตุผลที่ฉันเลือกชีวิตฉัน เพราะเธอคือชีวิตฉัน
4月28日 ชายๆ หญิงๆเรื่องของชาย-หญิงที่น่ารู้จริงๆ
เพื่อคนที่เรารัก~~นิทานความรัก - - ระหว่าง เจ้าหญิง เจ้าชาย และ...~~ The Prince... กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีเจ้าชายองค์หนึ่ง เขาได้ออกเดินทางเพื่อตามหาเจ้าหญิงที่สวยที่สุดในโลก เขาเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเล ท่องเที่ยวไปหลายประเทศ จนกระทั่งวันหนึ่งเขาเจอเจ้าหญิงองค์หนึ่ง เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก สวยมากที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมาในชีวิต ทำให้เขาหลงรักเธอ และอยากได้เธอมาเป็นคู่ชีวิต แต่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิดไว้... มีเจ้าชายที่มาจากหลายๆ อาณาจักรเข้ามาขอเธอแต่งงาน แต่การที่จะแต่งงานกับเธอได้ต้องผ่านการทดสอบมากมายนานนัปประการ ซึ่งในที่สุดเขาก็สามารถผ่านการทดสอบเลือกคู่มาได้แต่เพียงผู้เดียว ทว่า... ก่อนที่เขาจะได้แต่งงานกับเจ้าหญิงนั้น มีมังกรท่าทางดุร้ายตัวหนึ่งได้ลักพาตัวเจ้าหญิงไป เขาได้ออกตามล่าเจ้ามังกรจนตามทันและขับไล่มันได้สำเร็จหลังจากที่ต่อสู้กับมัน อย่างดุเดือด และได้แต่งงานกับเจ้าหญิงและอยู่อย่างมีความสุขที่ปราสาทของตน... The Princess... กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีเจ้าหญิงองค์หนึ่ง เธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก เธออยู่ในอาณาจักรที่ห่างไกลและเจริญรุ่งเรือง เธอชอบออกไปเดินเล่นในป่าเป็นประจำด้วยความรักที่มีต่อธรรมชาติ จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้พบกับพ่อมดรูปงามคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในป่าแห่งนั้น ทำให้เธอหลงรักเขา และอยากอยู่เคียงข้างเขาชั่วชีวิต แต่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่เธอคิดไว้... มีเจ้าชายที่มาจากหลายๆ อาณาจักรเข้ามาขอเธอแต่งงาน พวกเขาได้ฝ่าฝันกับการทดสอบเลือกคู่ของพระราชาซึ่งเป็นพ่อของเธอ ซึ่งในที่สุดก็มีเจ้าชายคนหนึ่งที่สามารถผ่านการทดสอบมาได้แต่เพียงผู้เดียว ทว่า... เธอไม่ได้รักเจ้าชาย เธอไม่อยากแต่งงานกับเขา ต่อให้พ่อมดจะมีหน้าตาน่า รังเกียจกว่าเจ้าชาย เธอก็ยินดีที่จะเลือกพ่อมดมากกว่าเสียอีก ก่อนวันแต่งงาน เธอขอร้องให้พ่อมดคนที่เธอรักส่งมังกรมาพาตัวเธอไปให้ไกลๆ แต่เจ้าชายก็ตามมาทันพร้อมทั้งสู้กับมังกรจนกระทั่งมันพ่ายแพ้บินหนีไปและพาตัว เธอกลับไป เธอไม่มีโอกาสได้เจอกับคนที่เธอรักอีกเลย ถึงได้แต่งงานแต่ก็ไม่มีความสุข... The Wizard... กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีชายหนุ่มหน้าตาอัปลักษณ์คนหนึ่ง เขาเป็นคนที่มีจิตใจดีงามมาก เขาอยู่ในป่าแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ห่างจากอาณาจักรมากนัก ซึ่งในอาณาจักรนั้นมีเจ้าหญิงที่สวยที่สุดในโลกอยู่ด้วย เขาแอบชอบเจ้าหญิงมานานแล้วแต่เพราะหน้าตาไม่สู้จึงฝึกฝนเวทมนตร์เพื่อเป็นพ่อ มด และก็หาโอกาสออกมาพบกับเจ้าหญิงจนได้ เขาได้ใช้เวทมนตร์เสกให้รูปกายให้งดงามยิ่งกว่าผู้ชายคนไหนในโลก ซึ่งเจ้าหญิงก็ตกหลุมรักเขา เขาตั้งใจว่าจะให้เธอรักเขาก่อนแล้วค่อยเปิดเผยใบ หน้าที่แท้จริง แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดไว้... เขาเกิดกลัวขึ้นมาว่าถ้าเธอเห็นหน้าตาจริงๆ ของเขาแล้วเธออาจจะรับไม่ได้ เขาก็เลยรู้สึกท้อใจ และคิดว่าถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปคงจะไม่ดีแน่ จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้ข่าวว่ามีเจ้าชายรูปงามองค์หนึ่งผ่านการทดสอบเลือกคู่ ของพระราชาได้ ทว่า... ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมแต่งงานกับเจ้าชายเลย ก่อนวันแต่งงาน เธอเข้ามาของร้องให้เขาพาเธอไปไกลๆ เพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกัน เขาก็เลยเห็นว่าน่าจะเป็นการดีเลยส่งมังกรพาตัวเธอไปแล้วให้เจ้าชายไปช่วยเพื่อ ที่จะให้เธอเห็นว่ามีคนที่ดีกว่าเขา เขาสั่งให้มังกรออมมือให้เจ้าชายและหนีทันทีที่เห็นว่าสู้มานานพอแล้ว แล้วเธอก็ ได้แต่งงานกับเจ้าชายในที่สุด... ''หวังว่าเธอคงจะมีความสุขนะ...'' 4月14日 มิตรภาพไหล่ของฉัน . . . มันไม่ได้มีความหมายเพียงเพื่อ . . . > >ประคองหัวฉันไว้คนเดียวเท่านั้น แต่เพื่อ >สามารถใช้มันเพื่อประคองหัวเพื่อนได้ด้วย > >เสื้อของฉัน . . . ไม่ได้มีไว้ห้อหุ้มร่างกายของฉันเพียงอย่างเดียว > >มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตา และที่สั่งขี้มูกของเพื่อนถ้าเพื่อนต้องการ > > >แขนของฉัน . . . ไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น > >แต่มัน สามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้ม แต่ถ้าเพื่อนล้มลงไปแล้ว >. . . ฉันก็ยังมีมืออีก 1 คู่ไว้ช่วยฉุดเพื่อนขึ้นมา > > >ปากของฉัน . . . ไม่ได้มีไว้เพื่อกินและพูดพล่ามทั้งวันหรอกนะ > >แต่มีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อนด้วยเมื่อถึงเวลาจำเป็น > > >ตาของฉัน . . . มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่ > >ฉันเอาไว้ใช้มัน มองสิ่งดีๆในตัวเพื่อนด้วยต่างหาก > >ฟันของฉัน . . . ก็ไม่ได้มีไว้กัดใครๆเขา > >แต่มีไว้เพื่อจะใช้มันประดับเหงือก ทุกครั้งฉันยิ้มให้เพื่อน > > >หูของฉัน . . . ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับ > >แต่มันใช้ฟังเพื่อน เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ฉันฟัง > >เท้าของฉัน . . . ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น... โอเค ถึงแม้มันอาจจะมีบ้าง > >แต่ฉันจะใช้เท้า เพื่อเดินอยู่ข้างๆเพื่อนนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล > >สมองของฉัน . . . อาจไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนักก็จริง > >แต่มันจะทำงานหนัก เมื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ > > >ส่วนพวกตับ ไต ไส้ กระเพาะ ม้าม เซี่ยงจี๊ ของฉัน . . . > >มันมีไว้ทำหน้าที่ของมันน่ะ แต่ถ้าเพื่อนต้องการอย่างรีบด่วน >ฉันยินดีสละให้ (อย่างละครึ่งเท่านั้นนะ!!) > > >และหัวใจของฉัน . . . ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว > >แต่มันทำหน้าที่เก็บเพื่อนไว้ข้างในได้ด้วย. . . 2月7日 ชีวิต เคยคิดกันไหมว่า รอยเท้าทุกก้าวที่เราเหยียบลงบนโลกใบนี้มีกีก้าวกันแล้ว
ทุกๆที่ ที่เราไป เราฝากร่องรอยแห่งความทรงจำกันมากี่ครั้ง
หากเราจะเดินตามเก็บมันกลับคืนมาคงจะเป็นเพียงความฝัน
ความหวังเมื่อผ่านไปก็จะเป็นเพียงความฝันเท่านั้นเอง
ทุกวันนี้ เคยอยากทำอะไรหลายๆอย่าง
อยากวาดรูปเป็น เพื่อตอบคำถามที่อยากเป็นมัณฑณศิลป์ ไม่ก็สถาปัตย์
อยากเล่นไวโอลีนเพื่อ เล่นให้กับคนที่เรารักฟัง
อยากเป็นผู้ชายที่ดีกว่านี้ เอาความทะเยอทะยานเข้ามาใส่อีกครั้ง
อยากมีบ้านให้พ่อกับแม่อยู่
มีอะไรอีกมากมายที่เคยใฝ่ฝันไว้ถามตัวเองมาตลอดว่า
ที่เราอยากจะเป็นจะเริ่มเมื่อไหร่
ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เรา เองจะเริ่มเดินเก็บรอยเท้าที่เราเคยฝากเอาไว้
ถึงเวลาหรือยัง ไอ้หนึ่ง
อยากบอกกับเธอที่จะเข้ามาในชีวิต ในอนาคต
ว่าคุณทำให้ผมอยากเป็นผู้ชายที่ดีกว่านี้
ผมรู้นะว่าผมอาจจะคิดอะไรเกินเลยไปก็จริง
แต่ขอให้ผมได้ทำเถอะ มันเหลือเวลาอีกแค่อีกปีเดียว
ปีเดียวที่ผมจะได้ใช้ชีวิตที่เหลือกับ ความทรงจำ ที่ผมกำลังฝากไว้ตอนนี้
แม้จะมีทั้งไม่ดีและแย่ก็ตาม ก็อย่างว่าการก้าวเท้าเดินย่อมเหยียบโดนสิ่งที่ไม่พึงประสงค์เยอะแยะ
เอาเถอะ ถึงคุณจะไม่สนใจ แต่ขอให้รู้ว่า
ผมจะเล่น ไวโอลีน จะนั่งวาดภาพของคุณไปจนกว่า
ลมหายใจสุดท้ายจะหมดไป
ไม่รู้ตอนที่อายุมากแล้วคุณจะยังมีดวงตาที่ขี้เล่นอย่างนี้อยู่ไหม
ผมไม่รู้หลอกแต่ผมจะทำให้ดีที่สุด
ผมสัญญา
ขอบคุณกำลังใจที่มีอยู่รอบๆนะ ผมมีเพื่อนที่ดีมากมาย แต่ผมก็ไม่รู้นะว่าจะบอกหรือทำยังไงที่จะตอบแทนความรู้สึกนั้นได้
อืม สุขสัต์วันเกิดนะไอ้อิท ไอ้นัทด้วย 6กพ50 มีความสุขมากๆ
วันนี้คิดถึงแม่ที่สุด วันเกิดผมที่ผ่านมาเมื่อครั้งประถม ผมเคยน้อยใจแม่ที่แม่ไม่เคยไปงานวันแม่ให้ผมได้เอาดอกมะลิวางบนตักแม่
หอมแก้มที่ไม่ต้องใส่น้ำหอมก็หอมที่สุดในโลกเลย แล้วก้มลงกราบเท้าที่ลำบากมาเพื่อให้ชีวิตมา
ผมคิดถึงวันที่แม่มาเลี้ยงวันเกิดที่โรงเรียนตอนประถมได้ดี
และก็ตอนที่ปีนข้างห้องน้ำเพื่อเรียกแม่เวลาลืมของได้ (พอดีบ้านติดกับโรงเรียน)
แม่ครับผมยังเป็นเด็ดดีของแม่เสมอ
รักและคิดถึง
ปล.เขียนที่ห้องกระจายเสียงตีสองสามสิบนาที เจ๊ด กุมภา ห้าศูนย์
ลุกขึ้นสู้อีกครั้ง
11月22日 แตกต่าง..- -แต่..เติมเต็ม"..แตกต่าง..- -แต่..เติมเต็ม.." แปลกมั๊ย..ใคร ๆ ก็คิดว่าเวลากับนาฬิกาเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ จริง ๆ แล้ว มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นซักหน่อย เวลา... เดินไปข้างหน้า นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า เวลา.. เราไม่อาจย้อนกลับ นาฬิกา.. เราหมุนย้อนมันได้ เวลา.. เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน นาฬิกา.. เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ไปเลย เวลา.. ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกะอะไร นาฬิกา.. ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น แล้วอย่างนี้ มันจะคู่กันได้ยังไง ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน แต่ถามหน่อย.. ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั๊ย หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นมันรึป่าว? ฉันกับเค้า.. อาจไม่มีอะไรเหมือนกัน ฉันกับเค้า.. มีความคิด และวิถีชีวิตที่ต่างกัน ฉันกับเค้า.. อาจเดินกันคนละเส้นทาง ฉันกับเค้า.. อาจมีความฝันที่ห่างไกลกัน ฉัน.. อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า หาสิ่งใหม่ๆที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง เค้า.. อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันไม่มองไปข้างหลัง เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังอยู่แบบเดิมๆ เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป แต่ฉันยังเฝ้ามอง เฝ้ารอ … ความแตกต่าง อาจสร้างกำแพงบังเค้าไว้ แต่ฉันยังเชื่อมั่น ว่าซักวัน สิ่งนั้นน่ะแหละ ที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน ความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย และสุดท้าย ก็จะเหลือเพียงแค่คำว่า.. ** กันและกัน ** เหมือนกับเวลาและนาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอมา และตลอดไป |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|